Choroby, epidemie, ochrona zdrowia w XVIII i XIX wieku w Racławicach Śląskich

• Autor: Stanisław Stadnicki
• Data publikacji: 04.12.2024 r.
• Czas czytania: ok. 3 minuty
• 559 słów

Wszelka pomoc lekarska w nagłych wypadkach sprowadzana była najczęściej z Głogówka. Przez długi czas w Racławicach nie było ani medyka, ani nawet apteki. Najwięcej na medycynie znał się zwykle proboszcz.

Pierwsze informacje o lokalnych ogniskach chorób pochodzą z końca XVIII wieku. Na podstawie księgi pogrzebów z lat 1770-1794 można podać następujące przyczyny śmierci wśród mieszkańców Racławic: 292 przypadki chorób dziecięcych, 188 przypadków ospy, 104 przypadków gruźlicy, 84 demencja i osłabienie starcze, 79 tumory i guzowe zmiany skórne, 56 gorączka, 99 koklusz, 43 odra, 33 cholera, 23 udar. W księgach notowano, że szczególne żniwa zbierały choroby dziecięce. Zbyt późno je diagnozowano lub pomoc lekarska nie docierała na czas.

W 1740 roku rocznie umierało średnio do 10 dzieci, a przez kolejne 25 lat średnia wzrosła do 50. Lepiej było w 1765 roku, w którym odnotowano tylko 36 zgonów wśród najmłodszych mieszkańców Racławic. W latach od 1774 do 1805 średnio każdego roku umierało od 32 dzieci na początku tego okresu, do 72 na jego końcu. Trzeba dodać, że w tym czasie liczba ludności Racławic Śląskich wzrosła.