W dawnych czasach największe zagrożenie, jakie trapiło mieszkańców Racławic, wiązało się z pożarami. Trawiły one nie tylko pojedyncze domy, ale często również wszystkie gospodarstwa znajdujące się przy jednej ulicy. Szalejącego ognia nie można było zatrzymać. Wiatr roznosił iskry, przez co ogień z łatwością przenosił się z jednego domu na drugi.
Zapiski w kronikach mówią, że podczas pożarów wszystkie sąsiednie domy znajdujące się w pobliżu płonącego gospodarstwa były obsadzane chłopami. Wchodzili oni na dachy, wyłapywali przenoszone przez wiatr ogniki albo gasili je przy użyciu specjalnych łopat.